نتایج مطالعات متعدد دانشمندان در کشورهای مختلف در طول سال ها نشان می دهند افکار و عقاید مذهبی، معنویت و دعا بر روی سلامت و بهبود روندهای درمانی به کار گرفته شده از جانب پزشکان و به گونه ای بر علم پزشکی تأثیر قابل مشاهده ای داشته اند.

علم پزشکی، سلامت و مذهب در بیشترین بخش های ثبت شده تاریخ با یکدیگر در تعامل بوده اند، از معابد شفابخش رومی ها گرفته تا راهکارهای معنوی مادر ترزا، اما طی دهه 70 و 80 میلادی نقش ایمان در سلامت به عنوان موضوعی جدی و قابل بحث در علم پزشکی مطرح نبود.

تاریخچه ي مطالعات تأثیر دعا و معنویت در علم پزشکی

در دهه 1990 با انجام مطالعاتی گسترده و شدید درباره این موضوع، نقش ایمان در سلامت انسان در میان دانشمندان اعتبار بیشتری پیدا کرد. در این دوره زمانی بسیاری از دانشمندان بر روی تاثیرات درمانی دعا مطالعه کرده و این تأثیرات را ارزیابی کرده اند.

به طور کلی، این مطالعات نشان می دهند افرادی که به صورت منظم و مرتب دعا و یا عبادت می کنند کمتر به بیماری مبتلا می شوند و در صورت ابتلا به بیماری سریعتر از دیگر افراد بهبود پیدا می کنند. نکته شگفت انگیز اینجا است که دعا کردن نه تنها بر روی سلامت خود فرد تأثیر گذار است، بلکه برای افرادی که دیگران برای آنها دعا کرده اند نیز مفید است.

دهها مطالعه نشان داده اند معنویت، از دعای معمولی گرفته تا مراقبه و حضور در مراسم مذهبی چنان تأثیری بر روی سلامت انسان ها دارد که علم تا کنون موفق به توضیح کامل آن نشده است در میان دیگر تأثیرات این پدیده معنوی می توان به افزایش امید به زندگی، افزایش قدرت ایمنی بدن، بهبود یافتن واکنش بدن در برابر فشارهای روحی، بهبود یافتن افسردگی و کمک به بیماران در بهبود از بیماری های شدید از قبیل سرطان، بیماری های قلبی عروقی و دیگر بیماری ها اشاره کرد.