چند هورمون مهم در دستگاه گوارش شناخته شده اند. از اين هورمون ها مي توان سكرتين را نام برد. ورود كيموس معدي به دوازدهه موجب تحريك جدار دوازدهه شده و از بعضي سلول هاي آن سكرتين به خون ترشح مي شود كه پس از انتقال و رسيدن به لوزالمعده برروي سلول هاي جدار مجاري آن اثر كرده ، ترشحات قليايي(بيكربنات) را افزايش مي دهد و بر ترشح صفرا نيز مي افزايد، ولي بر حركات معده و ترشح اسيد آن اثر بازدارنده دارد.

هورمون ديگري كه در ديواره ي روده ي باريك ساخته مي شود، كوله سيستوكينين(cholecystokinin) است. ترشح اين هورمون بر اثر ورود اسيد معده و اسيدهاي چرب در روده صورت مي گيرد و موجب ترشح آنزيم هاي لوزالمعده مي شود. اين هورمون كيسه ي صفرا را نيز منقبض مي كند و باعث ورود صفرا به دوازدهه مي شود.

هورمون معروف ديگري كه شناخته شده است گاسترين نام دارد. هنگامي كه غذا وارد معده مي شود ، بعضي از مواد موجود در ان، به ويژه پروتئين ها ي جدار معده را تحريك مي كنند و موجب ترشح هورموني به نام گاسترين مي شوند كه از برخي از سلول هاي جدار معده به خون مي ريزد و پس از عبور از خون مجددا به ديواره ي معده مراجعت كرده ، افزايش ترشح اسيد معده را سبب مي شود.