منشأ و سرنوشت بيلي وردين
در تكميل مطالب صفحه ي 63 زيست و آزمايشگاه(1) به مطالب مختصر ذيل توجه كنيد:
گلبول های قرمز پس از طی عمر 120 روزه ي خود در طحال توسط ماکروفاژهای طحالی تخریب می شوند. هموگلوبین موجود در گلبول های قرمز پس از تخریب به "هم" و "گلوبين" تجزیه می شود. حلقه ي "هم" نیز تجزیه شده و تبدیل به یک مولکول بیلی وردین و یک مولکول CO می شود. بیلی وردین ايجاد شده توسط آنزیم بیلی وردین ردوکتاز تبدیل به بیلی روبین مي گردد. این بیلی روبین بیلی روبین غیر کونژوگه بوده و در آب نامحلول می باشد ، لذا از ادرار و صفرا دفع نمي شود. بیلی روبین غیر کونژوگه در خون به آلبومین متصل شده و توسط آن به سمت کبد انتقال می يابد. قبل از ورود به کبد بیلی روبین از آلبومین جدا شده و وارد سلول های کبدی می گردد. در داخل سلول های کبدی بيلي روبين به 2 پروتئین Y , Z متصل شده و در داخل سلول های کبدی انتقال می یابد تا در نهایت توسط آنزیم UDP گلوكورونیل ترانسفراز با 2 مولکول اسید گلوکورونیک پیوند برقرار کرده و تبدیل به بیلی روبین کونژوگه می شود. بیلی روبین کونژوگه محلول در آب بوده و در حالت سلامت به مقدار بسیار ناچیز در خون وجود دارد. بیلی روبین بعد از کونژوگاسیون وارد صفرا شده و از آنجا وارد روده کوچک می شود. قسمتی از بیلی روبین کونژوگه تحت اثر آنزیم گلوکورونیداز به حالت غیر کونژوگه و در نهایت به اوروبیلینوژن (بی رنگ) تبدیل می شود. قسمتی از آن بازجذب شده و به صورت اوروبیلین از طریق ادرار دفع مي گردد و قسمتی از اوروبیلینوژن نیز وارد روده بزرگ شده و به استرکوبیلینوژن تبدیل می شود و در نهایت به صورت استرکوبیلین از طریق مدفوع دفع مي گردد و باعث ایجاد رنگ قهوهای در مدفوع می شود. بیلی روبین در حالت سلامت در ادرار به میزان بسیار کم وجود دارد .
این وبلاگ به ارائه ی مطالبی که معمولاًمورد نیاز دبیران زیست شناسی و دانش آموزان رشته ی تجربی و دیگر علاقه مندان زیست شناسی هست می پردازد.منابع این وبلاگ اطلاعات شخصی خود نویسنده ، کتاب های مختلف و سایت های اینترنتی است.